ما انسان‌ها معمولا به یکنواختی و امنیت در محیط اطرافمان عادت داشته‌ایم. اغلب رنگ و اشیاء را جا به جا کرده‌ایم نه مسیر را. زیرا از به هم ریختن محیط امنی که در آن هستیم نگرانیم. هر چند که علاقه‌مند به تغییر و پیشرفت در رسیدن به اهدافمان باشیم با توکل به آفریدگار یکتا دست از تلاش برای رشد و تعالی خود و عزیزانمان بر نخواهیم داشت. بیایید خوشبختی را نه در مقصد جست و جو کنیم و نه به راه دل ببندیم؛ بلکه ساکن همیشگی‌اش شویم. همان طور که زمان برای زیستن جاریست ما هم برای ادامه دادن هر چه زیباتر زندگی باید جریان داشته باشیم تا تعامل را در زندگی برقرار کرده و از لحظه هایمان به زیباترین شکل ممکن بهره مند شویم. (برگرفته از متن ناشر)