پیشگوی شگفت‌انگیز روایتی سیال چون جریان آب است که با آهنگ شاعرانه‌اش حلاوت و لطافت را در متن جاری کرده و اثری متمایز به شمار می‌آید. (یاسر سلیمان، رئیس هیئت امنای جایزه بوکر عربی) ضربه‌ها ادامه پیدا کرد و تمام بدنش تبدیل شد به دو دست که هیچ هم‌ و غمی نداشتند به جز ضربه زدن به آن کوهی که در مقابلش خمیده بود؛ گویی بر تمام چیزهایی که از کودکی تجربه کرده بود بر زندانش بر غیبتش بر ناامیدی‌اش از ترک آن تاریکی بر اشتیاق شدید به همسرش بر غرشی که گوش‌هایش را کر می‌کرد و او را از شنیدن هر چیزی غیر از خودش باز می‌داشت و ضربه می‌زد. با چکشش یکی شده بود تا تمام دیوارهایی را که روبه‌رویش بود در‌هم‌بشکند. تنها، گم‌گشته، زندانی، دردمند، گرسنه، تشنه و... بود. صخره در مقابل او فروریخت و حلقه به داخل تونل طولانی باز شد. آب با قدرت بیرون آمد و همه چیز را با خود برد. (از متن کتاب)