زندگی هریک از ما تنها برای زمانی کوتاه می پاید و در آن زمان کوتاه، تنها بخش کوچکی از همه جهان را خواهیم کاوید. لیک مردمان، باشندگانی کنجکاوند. ما دچار شگفتی می شویم، و به جستجوی پاسخ می پردازیم. درین جهان بزرگ که گاه مهربان است و گاه سنگدل، مردمانی زیسته اند که به سپهر گردون چشم دوخته و همواره انبوهی از پرسش ها را پیش کشیده اند: چگونه می توانیم از کار جهانی که خود را در آن می یابیم، سردربیاوریم؟ جهان چگونه رفتار می کند؟ سرشت هستمندی و واقعیت چیست؟ سر و کله همه این چیزها از کجا پیدا شد؟ آیا جهان نیازی به آفریننده داشت؟ بیشتر ما، زمان درازی درباره این پرسش ها نمی اندیشیم. لیک در پیوند با این پرسش ها، گاه دستخوش نگرانی و دلشوره شده ایم.