خلسه های زنانه روایتی از خود زنی شخصیت هایی در آستانه فروپاشی است زنانی به شدن تنها و ناامید که تلاش میکنند ریسمانی برای چنگ زدن و رهایی پیدا کنند،این تلاش به سرانجامی نمی رسد و آن ها ناگریز از سقوط به دره ای تاریک و ژرف هستند. مریم بیرنگ در اولین مجموعه داستان خود به سراغ بخشی از حافظه ی جامعه رفته است که صندوقچه از اسرار و رازهای مگوی زنانه را در خود محفوظ می دارد. محدوده ای سرخ که مرزهای شخصی زن و دیگران را تعریف میکند از این رو،خلسه های زنانه روایت هایی خواندنی و آشنا از روند دیگر شدگی زن در جامعه ی امروز نیز هست که نشان میدهد تعارض های بی پایان سنت و مدرنیته چه بر سر زنان ما آورده است.