"گنج حضور" اثری چهار جلدی و نزدیک به هزار و ششصد صفحه است که "پرویز شهبازی" آن را به رشته‌ی تحریر درآورده و اشعار "مولانا جلال‌الدین محمد بلخی" را در آن تشریح و تفسیر نموده است.
نفس، که هم‌اکنون در لحظه لحظه‌ی ما حضور دارد و می توان آن را حس کرد، همان چیزی است که ما را گرفتار کرده، زندگی را در قفس حبس کرده و ما را از درک زندگی در این لحظه ناتوان کرده است. نفس، کلمه‌ای بسیار ضروری است و چیزی نیست که خارج از ما وجود داشته باشد. هر بار که فکر می‌کنیم، آن را اصلاح می‌کنیم و هر بار که نفس می‌کشیم، به آن دچار می‌شویم. این شیوه زندگی ما را به سمت زندگی در گذشته و آینده سوق می‌دهد تا در زمان حال و استاد "پرویز شهبازی" با تشریح ابیات مولانا در "گنج حضور"، هنر زیستن در زمان حال را به ما می‌آموزد. سرانجام خواننده باید بتواند درک کند که در همان حالی که این کتاب را می‌خواند، درست در همان لحظه، به چه می‌اندیشد؟ اگر فکر او، به هر چیزی در گذشته یا آینده گره خورده باشد، خواندن این مطالب کمک می‌کند تا "گنج حضور" را دریابد و در حال مستقر شود.
اگر اتفاق وحشتناک و مضری برای من یا گروه ما در خارج رخ دهد، بیرون، انعکاس هسته من یا مای در حال سقوط است و همین مساله در مورد خوشی‌ها نیز صدق می‌کند. "پرویز شهبازی" در این اثر خیره‌کننده، به جای گذشته یا آینده، به لحظه حال اشاره دارد. اگر در این لحظه زیست کنیم، پویایی زندگی، آرامش الهی و شادی طبیعی را که با زنده بودن و وضعیت ذاتی انسان پیوند دارد، تجربه خواهیم کرد.
