خانم کشاورز، پسرش علیرضا را که مبتلا به سرطانی بدخیم بود، از دست می‌دهد. همچنان درگیر غم ازدست‌دادن فرزند است که انسیه، دخترش نیز، به‌فاصلۀ کمی از او، از دنیا می‌رود. دو سوگ پیاپی برای خانم کشاورز بسیار تحمل‌ناپذیر و سخت می‌نماید، تا اینکه دو ماه پس از فوت انسیه، با دیدن تابلوی موسسه‌ای فعال در حوزه سوگ درمانی، مسیر زندگی‌اش تغییر می‌کند... او اکنون از نیروهای داوطلب بنیاد سوگ درمانی است. روزهای پنجشنبه در بهشت زهرای تهران می‌گردد تا افرادی را که به‌تازگی عزیزی از دست داده‌اند، با بنیاد آشنا کند. او سفیر التیام و آرامش است. کتاب پیش‌رو تلاش دارد با ارائه‌ی داستان‌هایی برگرفته از واقعیت، چالش های ارتباط نیروهای داوطلب با سازمانهای مردمی را بررسی و فعالان این حوزه را با ارائه راهکارهای عملی در زمینه‌ی تعامل با داوطلبان آشنا نماید. (برگرفته از متن ناشر)