این سروده ها با نام اصلی «قصاید یا آوازهای کولی»، در میان سال های 1920-1928 سروده شد. «فدریکو گارسیا لورکا» در نامه ای به دوست خود چنین می نویسد: «می خواهم پیوندی اساطیری میان زندگی کولیان و زندگی مدرن بیافرینم. این اثر توانمندی خود را در منشوری عمیق از دریافت های حسی، فیزیکی و احساسی - انسانی به رخ می کشد. دید و دقت عمیق لورکا به زندگی پر رنگ و پر رمز و راز، و از سویی بی پیرایه ی کولیانی بود که در حاشیه ی شهرها به سر می بردند. فضا و طبیعت زیبای سرزمین اندلس، فرهنگ بومی شان، زبان راز گونه، موسیقی فلامنکو، خرافه پرستی، افسانه های مذهبی سنتی شان، تاریخ مسیحیت اروپا و زندگی مدرن در شهرهای بزرگ اسپانیا و معماری شهرها عناصری بودند که آوازهای کولی را شکل می دادند و مضمون هایی مانند سرنوشت، عشق و مرگ شعر وی را غنا می بخشید.