سالها پس از حمله چنگیزخان مغول به ایران و زیر و رو کردن این کشور، یکی از نوادگان او به نام ابوسعید فرمانروای ایران شد. او در دربار خود پهلوانی داشت که هیچ کس در پهلوانی و کشتی گیری به پای او نمی رسید. از طرف دیگر، در خراسان پهلوان جوانمردی زندگی می کرد به نام عبدالرزاق که کار او کمک به مردم و دستگیری از بینوایان و ضعفا بود. دست تقدیر این دو پهلوان را رو به روی هم قرار داد و با پیروزی عبدالرزاق و به دست آوردن مقام امیری لشکر، جایگاه او را در دربار ابوسعید تثبیت کرد. پس از مرگ ابوسعید، پهلوان عبدالرزاق با حاکمان مغول در شهرهای مختلف خراسان نبرد کرد و سرانجام در سبزوار بر تخت فرمانروایی نشست و برای مدتی به ستمگری و تاخت و تاز آنان در ایران خاتمه داد.