“یازده” رمانی از نویسنده فرانسوی پیر میشون است که برای اولین بار در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. پیر میشون به دلیل سبک روایی منحصربه فرد خود و کاوش در مضامین تاریخی و هنری شناخته شده است. “یازده” نیز از این قاعده مستثنی نیست و ترکیبی متمایز از داستان و تخیل تاریخی را ارائه می‌دهد. این رمان به صورت مجموعه‌ای از یازده مونولوگ نوشته شده که هر کدام بر فردی مرتبط با انقلاب فرانسه تمرکز دارد. این شخصیت‌ها لزوما شناخته شده‌ترین چهره‌های آن دوره نیستند. در عوض، میشون به زندگی افراد کمتر شناخته شده و در عین حال بسیار مهم می‌پردازد. یازده مونولوگ به صورت مجموعه‌ای از پرتره‌ها ارائه می‌شوند که هر کدام دیدگاه شخصیت را در مورد رویداد‌های آشفته اواخر قرن هجدهم آشکار می‌کنند. شخصیت‌ها شامل شخصیت‌های تاریخی مانند ماکسیمیلیان روبسپیر، ماری آنتوانت، و لویی شانزدهم و همچنین افراد کمتر برجسته‌ای مانند یک پسر درامر، یک باغبان و یک فاحشه هستند. نثر میشون غنی و شاعرانه است و جوهر دنیای درونی هر شخصیت را به تصویر می‌کشد. یکی از ویژگی‌های قابل توجه «یازده»، تمرکز میشون بر جنبه انسانی تاریخ است. می‌شون به جای ارائه یک روایت بزرگ از انقلاب فرانسه، روی مبارزات شخصی، رویا‌ها و ترس‌های این یازده شخصیت زوم می‌کند. از طریق صداهای آن‌ها، رمان تصویری ظریف و اغلب صمیمی از یک دوره پرفراز و نشیب در تاریخ ارائه می‌دهد. نویسنده سبکی غنایی و متفکرانه را در رمان یازده به کار می‌گیرد و واقعیت‌های تاریخی را با عناصر تخیلی ترکیب می‌کند و خوانندگان را دعوت می‌کند تا نه تنها در مورد وقایع انقلاب فرانسه بلکه در مورد ماهیت خود داستان نیز تأمل کنند. هر مونولوگ یک اثر هنری ادبی است، گوهر روایی‌ای که به ایجاد موزاییک رمان کمک می‌کند.