دکتر حمیدة النیفر در کتاب «انسان و قرآن چهره به چهره» می کوشد تا روش های تفسیری معاصر قرآن کریم را مورد بازخوانی قرار دهد. وی بر آن است که در عصر جدید توجه به تفسیر، چه در شکل تفسیر مستقل و چه در الهام گیری از قرآن در بررسی مسائل نظری یا اجتماعی بسیار چشمگیر بوده است، زیرا در طول یک قرن و نیم، گذشته از مقالات تحلیلی و مطالعات موردی، بیش از یکصد اثر تألیفی در این زمینه تولید شده است و در کنار این پرشماری، سبک و سیاق عرضه این تألیفات و نیز هم زمانی آن با بحران های اجتماعی شدید، جلب توجه می کند. مسئله دیگری که نویسنده بر آن تأکید می کند، این است که در صد بالایی از مولفانی که در موضوع تفسیر کار کرده اند، دانش آموختگان حوزه های علمی دینی یا دانشکده های الهیات نیستند و مدارج رسمی دینی را طی نکرده اند؛ اگر چه آنان همواره و هنوز به کارهای تفسیری ادامه می دهند؛ ولی دیگر علم تفسیر به آنان منحصر نیست و در کنار شیوخ الازهر و رجال افتا که جایگاه شرعی شان به رسمیت شناخته شده است، متخصصانی در طب، هندسه، علوم تربیتی و زبان شناسی نیز هستند که در ورود به عرصه تفسیر، تردیدی به خود راه نداده اند که برجسته ترین مثال آن تفسیر جواهر، اثر «طنطاوی جوهری» است و نیز تفسیر فی ظلال القرآن «سید قطب» و مفهوم النص «نصر حامد ابو زید».