در قرن بیستم انسان‌شناسان دریافتند که چنین گزارش‌هایی کافی نیست و لازم است شخصا به این مکان‌ها سفر کرده و آن‌ها را از نزدیک مشاهده کنند . روش‌های تحقیقی ابداعی آنها به گونه‌ای طراحی شده بود که تا حد ممکن از دام تعصب بگریزند و مبنایی برای رشته جدید انسان‌شناسی باشد.