در بررسی چگونگی مناسبات خارجی ایران،فرضیه اصلی مبتنی بر این اصل است که سیاست خارجی ایران،بجز سال های ۳۲-۱۳۳۰،تابعی از تحولات نظام و روابط بین الملل بود. هدف عمده تدوین این کتاب تبیین میزان انطباق عملی سیاست خارجی ایران در دوره ۳۷ ساله محمد رضا شاه پهلوی با سه دیدگاه و استراتژی متعارض موازنه منفی ، ناسیونالیسم مثبت و سیاست مستقل ملی به گونه ای علمی و با روش تاریخی است .