کتاب دایرة المعارف اساطیر و آیین های باستانی جهان (جلد دوم)، یک کار پژوهشی در مورد تمام اساطیر و آیین های باستانی جهان است که به صورت مصور اساطیر و آیین های باستانی جهان را به زبان فارسی آورده است. در ابتدای کتاب مقدمه ای در مورد آیین ها و اساطیر جهان گفته شده و از زبان اسطوره شناسان به تصویر اساطیر و آیین ها و نقش آن در تمدن بشری پرداخته شده است. و از صفحه ٣٣ به بعد به ترتیب حروف الفبا به معرفی اساطیر و آیین ها پرداخته شده است. از جمله معروف ترین این اساطیر و آیین ها آورده شده است که می توان به آئارو، آئاس، آئیپتوس، آئتیلا، آئسیموس، آئینیاس، آئوچین، آئو، آئوکوانگ، برهما، بودا، بها گاواتا، تائو، دائو، تانترا، جین، زرتشت، زروان، عیلامی، کنفوسیسو، گرهمه، لاما، ماویا ماکا، مافی و مزدک، ماهایانا، مغان، نیایش، و دایی، هندو، وندیدا، هفت سین، آب، آشور، آشور بانیپال، بین النهرین، سومر، اسطوره توفان در اساطیر عربی، آویسی، چین، مصر، بابل.... اشاره کرد. از خصوصیات این دایره المعارف این است که اسامی و اعلان علاوه بر نوشتن ؟ به صورت فارسی هجای آوای آن به انگلیسی هم آمده تا راحت تر خوانده شود. و تمام اساطیر را با مکان آن آورده شده است که مربوط به کدام سرزمین است. در پایان این دایره المعارف، فرهنگ اصطلاحات و اسامی و اعلان ها با توضیح مختصر آن ها آورده شده است. دایرة المعارف اساطیر و آیین های باستانی جهان مجموعا در ٥٢١ صفحه نوشته شده است. گزیده متن اسطوره ها بازگوکننده چگونگی زندگی بشر، مناسک و آیین ها, تولد و مرگ و زندگی پس از مرگ انسان می باشد. در توجیه واژه اساطیر می توان گفت: «اساطیر واژه ای است تازی که از زبان عربی به زبان فارسی راه یافته است. معنی آن عبارت است از سخن های پریشان و بیهوده، افسانه های باطل، احادیث بی سامان و قصه های دروغ. اسطوره را باید نگرشی دانست که بیان تفکر و اندیشه بشر را با تخیل در هم آمیخته و به مرور زمان خود را به زندگی بشر تحمیل می کند.