این اثر در واقع شرح حال یک روشنفکر در جامعه شوروی به ویژه مربوط به عصر استالین است که در عین ارادت به آرمان های نخستین انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ این کشور، دیدگاه های انتقادی خود نسبت به وضعیت حاکم بر جامعه را بی پروا ابراز می کند. این اثر روایت عشق یفتوشنکو به ادبیات است. از دیدار با بوریس پاسترناک می گوید و از ارادت خود به سبک رئالیسم سوسیالیستی.