کتاب پیش رو دفتر چهارم از مجموعه ی نفیس "شرح جامع مثنوی معنوی" به قلم استاد "کریم زمانی" است که نشر اطلاعات آن را در بیش از هزار و ششصد صفحه به عرصه ی چاپ رسانده است. "کریم زمانی" این کتاب را به عنوان تفسیری بر کتاب "مثنوی معنوی" نوشته و در جمع آوری متن اشعار مثنوی به نسخه ی نیکلسون متکی بوده است. وی فرازها ، روایات و موقعیت هایی که در قرآن مجید ذکر شده و مولانا را وادار به نوشتن در شرایط خاص کرده است، در دفتر چهارم از "شرح جامع مثنوی معنوی" گنجانده است. مطلع کتاب شامل دعای واعظی در مورد سارقان و دزدان است و در ابتدای اثر همچنین یک خاطره ذکر شده است؛ تعدادی از شخصیت های سیاسی کشور به مثنوی تفال زده بودند و این کار وقتی صورت گرفت که روس ها قبل از جنگ جهانی اول به درگاه امام رضا (ع) توهین کردند و همین کار نشانی از نابودی قریب الوقوعشان بود. یکی دیگر از ویژگی های دفتر چهارم از "شرح جامع مثنوی معنوی" به قلم استاد "کریم زمانی" درج فهرست موضوعی در انتهای کتاب است. مثنوی در واقع یک کتاب آموزشی است که در مورد چگونگی دستیابی به حقیقت آموزش می دهد. شریعت نزد مولانا از معبر حقیقت دور نیست و بنابراین دور از ذهن نیست که شاعر در جستجوی حقیقت ، رویکرد شرعی را بر می گزیند. این اثر برجسته پیرامون عرفان، اخلاق و تصوف، آن قدر از معانی نهفته و ژرف برخوردار است که هنوز بعد از گذشت این همه سال، شرح ها و تفاسیر مختلف، به امید پی بردن به اندکی از مفاهیم مد نظر مولوی، به رشته ی تحریر در می آید و علاقه مندان که تشنگان معرفتند، آن را همچون شراب سر می کشند.