چانه‌ام لرزید. دوست داشت به پای پرند بیوفتم و از او بخواهم اینطور با زبان کودکانه‌اش روح و روانم را به بازی نگیرد. به یادم نیاورد چقدر آدم پست و حقیری هستم، به رخم نکشد که کینه و انتقام همه‌ی وجودم را به سیاهی کشانده بود. (برگرفته از متن ناشر)