خیال باز رمانی است با راوی اول شخص، اما روایتی خطی و عادی ندارد. راوی رمان (الیاس) پسربچه ای است غیرعادی در خانواده ای غیرعادی و در شهری غیرعادی. نقص های جسمانی و ناجسمانی راوی و کاراکترهای محوری دیگر (نظیر آداود) در این اثر نمادی است از نقصان های بسیار در جامعه ای کوچک و مصیبت زده. خواننده این کتاب ماجراهای آن را از دریچه نگاه الیاس می بینیم، اما این به ظاهر خط اصلی داستان، پوششی است برای روایت مهم تری که در زیرلایه ی اثر جریان دارد. درواقع، تم اثر و خط ماجراهای مهم تر در خلال تک گویی های الیاس شکل می گیرند و مستقیما به آن ها اشاره نمی شود، ماجراهایی مثل درگیری های سیاسی پدر الیاس که در رمان با آن روبرو می شویم.