یکی از بزرگ‌ترین مسائل پیش روی مربیان در عصر حاضر درگیر شدن با گروه‌های گسترده و گوناگون دانش‌آموزان است. کودکانی که در یک کلاس درس می‌خوانند از نظر انگیزش، اشتیاق، سطح تلاش، توانایی و سبک‌های یادگیری متفاوت هستند و زمینه‌های فرهنگی و خانوادگی و تجارب غیررسمی متفاوتی دارند؛ همه‌ی این موارد در میزان یادگیری و اثربخشی آن موثر است. با این حال در مدارس، محتوا و تجارب یادگیری در قالب‌های یکسان و از پیش‌معلوم شده ریخته شده است و در بیشتر موارد از روش‌های سنتی یکسان برای تدریس همه‌ی موضوعات به فراگیران استفاده می‌شود. به نظر می‌رسد که در برنامه‌ریزی درسی مدارس به تفاوت‌های فردی چندان مورد توجه قرار نگرفته توجه نشده و تجارب یاددهی یادگیری با در نظر گرفتن متوسط افراد شکل گرفته است.
