جامعه شناسی یکی از اصلی ترین رشته های علوم اجتماعی در ایران از بدو شکل گیری و توسعه اش در معرض چالش های اساسی قرار گرفته است. سخن از چالش هایی چون «بحرانی بودن»، «ناکارآمدی»، «مشکلات ساختاری و سازمانی»، و درنهایت «پایان جامعه شناسی» موجب شده است تا درک روشنی از نحو ظهور و توسعه و مشکلات آن فراهم نشود. درحالی که شواهد متعدد نشان از اثرگذاری این علم در فهم تحولات اجتماعی و فرهنگی از یک طرف و سامان اجتماعی و فرهنگی از طرف دیگر دارند. بدین لحاظ می توان مدعی شد که جامعه شناسی علمی است متعامل با نظام اجتماعی که در مسیر حرکت از ساحت بسیط و تک ساحتی به پیچیده و محوری دچار مجموعه ای از رنج ها شده است. این رنج ها ریشه در نحوة ظهور و توسعه، مناسبات درونی آن، نوع رابطه اش با نظام سیاسی و فرهنگی، و نحوة برخورد و داوری اصحاب علوم و معارف دیگری چون فلسفه، روان شناسی، علوم سیاسی، ایدئولوژی ها و ... دارد. هر یک از این حوزه ها و فضاها رنج و غم و مشقت متفاوتی برای جامعه شناسی به ارمغان آورده اند. در این کتاب سعی شده است تا ضمن اشاره به این رنج ها و نحوة اثرگذاری شان بر کالبد کلی جامعه شناسی، امکان های خروج و سامان دهی آن مورد مداقه قرار گیرد و...