این رمان را می توان رمانی «رئالیستی» دانست، اما نه رئالیستی کلاسیک. «فصل آخر» مانند رمان های واقع گرایانه شخصیت پردازی شده است. به این معنا که می توان شخصیت های داستانی این رمان را در فضای خارج از داستان متصور شد. اما در رمان های واقع گرایانه، داستان در زمان و مکان مشخص اتفاق می افتد که در این رمان این گونه نیست. از این جهت می توان آن را در جرگه رمان های رئالیستی مدرن دسته بندی کرد.