"نامه به کودکی که هرگز زاده نشد"، رمانی از اوریانا فالاچی است که در سال 1975 به چاپ رسید. این اثر به سرعت پس از انتشار، به عنوان یکی از آثار مهم جهانی شناخته شد. داستان این رمان به شکل یک مونولوگ قوی از دیدگاه یک مادر باردار است که با جنین درون شکم خود گفتگو می‌کند. "نامه به کودکی که هرگز زاده نشد" سوالات پیچیده‌ای را درباره مسائل مهمی مانند سقط جنین و معنای وجود مطرح می‌کند. آیا زندگی به معنای به وجود آوردن یا نخواهد آوردن یک موجود جدید ارزش دارد، حتی اگر با رنج و مشق همراه باشد؟ آیا عدم وجود بهتر است؟ این اثر به طور عمیق به معنای واقعی زندگی، تصمیم‌گیری‌های پیچیده در زندگی زنانه، و تضادهای اخلاقی مرتبط با این مسائل می‌پردازد و شخصیت اصلی داستان را در مسیری از سوالات دشوار و تفکرات عمیق قرار می‌دهد.