"اوهام"، رمانی اثر ریچارد باخ که در سال 1977 منتشر شد، داستان مردی در آسمان ابری ایلینوی را روایت می‌کند. این مرد، خلبانی به نام ریچارد باخ است که در بالای مزارع ذرت ایلینوی، زندگی می‌کند. او تصمیم می‌گیرد سرنوشت خود را به دست پروانه‌ی هواپیمای دوباله‌اش بسپارد. ریچارد باخ، در دل آسمان، به دنبال کشف حقایق کهنه‌ای است که می‌تواند پر پروازی روح انسان را فراهم کند. این داستان به ما یادآوری می‌کند که برای ارتقاء و پرواز، انسان‌ها نیازی به هواپیما ندارند. حتی در تاریک‌ترین ابرها، زمانی که خودمان را به فراز آنها می‌بریم، مفاهیم عمیقی از زندگی بروز می‌دهند. این داستان نشان می‌دهد که منجی‌ها را می‌توان در زمان‌ها و مکان‌های غیرمنتظره، و بیشتر از همه، درون خودمان پیدا کرد.