داستان زندگی دختری کرد که در خانه مردم کار می کند و خرج زندگیش را از این راه در می آورد؛ آفرت نامی است که در گویش کردی به زنان و دختران نسبت داده می شود و از ضعف آن ها حکایت دارد. فرنگیس امیدی برای ازدواج ندارد زیرا در ده آن ها مردها دوست ندارند با دختری ازدواج کنند که زندگی اش را با کلفتی خانم، آقاهای شهری گذرانده و هزار جور رنگ و رو یاد گرفته، هرچند خود فرنگیس هم به خاطر چند کلاس سوادی که دارد دیگر علاقه ای به ازدواج با مردهای آبادی ندارد.