شارل بودلر بین سال‌های 1855 و مرگش در سال 1867، شکل ترکیبی جدید و به قول خودش «خطرناک» را در مجموعه‌ای از اشعار منثور به نام « ملال پاریس» قرار داد. این پنجاه شعر تحریک کننده خواننده را به تور پاریس دهه 1850 می‌برد، از میان کافه‌های درخشان و خیابان‌های فرعی کثیف، یک کلان شهر را در آستانه تغییر بزرگ نشان می‌دهد. کتاب «ملال پاریس و برگزیده ای از گل های بدی» در تکه تکه شدن و ادغام عمدی اشعار با ساردونیک، ممکن است به عنوان یکی از اولین و موفق ترین نمونه های یک نوشته خاص شهری، معادل متنی صحنه های شهری امپرسیونیست ها در نظر گرفته شود. در این ترجمه جدید و جذاب، کیث والدراپ ترجمه ابتکاری خود از گل های بدی را ارائه میکند. به فارسی نیز این کتاب توسط «محمد علی اسلامی ندوشن» منتشر شده است. «ملال پاریس و گل های بدی»، به گفتة سوآرس منتقد نامی فرانسوی، بعد از «تورات» و «انجیل»، بیش ترین نشر را در جهان داشته است.