رمانتیسم آلمانی بی شک در جهان ادبیات با نمونه هایی کمال یافته چون هاینه و هولدرلین شناخته میشود. با این همه شاید اگر بخواهیم تاثیر این مشرب فکری را در جایی بیرون از ادبیات دنبال کنیم به نام هایی همچون مارکس، انگلس، فوئرباخ یا کمی آن سوتر در دنیای فرانسوی زبان سرون کی یر که گارد بربخوریم. تفاوت های عمده این فلاسفه در تفسیر جهان نافی این واقعیت نیست که آن ها همگی از یک آبشخور فکری آبیاری شده اند. در این کتاب با چهره ای از کارل مارکس فیلسوف تاثیرگذار این مشرب فکری مواجه می شویم که مربوط به دوران تاثیرپذیری اوست. این چهره با آنچه بعدها از مارکس مورخ یا مارکس نظریه پرداز سیاسی شناخته شد دارای تفاوتی بنیادین است. تفاوتی که همواره میان یک نوجوان حساس با یک فعال جدی اجتماعی می تواند وجود داشته باشد. مارکس شاعر در واقع بخشی از زندگی مارکس است که پیش از تکامل شخصی اش روی داده و به عنوان بخشی از زندگی شخصی اش باید تلقی شود که بعدها به قدری با آن فاصله گرفت که نفی اش کرد. این شعرها در بهترین حالت تقلیدی از آن نوع سبک و ایده پردازی است که نمونه های ماندگارش را در شعر شعرای بزرگ آن دوران می توان جست وجو کرد. اما از خلال همین سطرهای آشکارا تقلیدی و بی ترید خام دستانه می توان به دریافت هایی دست یافت که از دانشجویی به نام کارل ماکس فیلسوفی درخور تامل ساخته اند. چراغ در سکوت می سوزد. و نرم نرم نور می پراکند. انگار همراه من مویه می کند. انگار از مصیبت من آگاه است. چراغ مرا همچنان تنها می یابد. فرو رفته در خویشتن. وقتی تصوراتم. به شکل اشباح خیالی پدیدار می شوند. چراغ باید درکی داشته باشد. از این که نور لرزان تنهایش. غرق می شود در اندوهی عمیق...