اتوود به عنوان یک رمان نویس بزرگ به زبان انگلیسی، یازده جلد شعر نیز سروده است. خوشبختانه اشعار او خودشان را معرفی می کنند، و تعدادی از آنها به طور مطلق شگفتی آور هستند. "پیش از دوزیستی" ، "خواندن روزنامه ها خطرناک است" ، "بیشتر و بیشتر" ، "جنگ 1837 به صورت گذشته نگری" ، "سه شیء میز " ، "آنها بیرون غذا می خورند" و چند شعر بدون عنوان از مجموعه قدرت، برخی از شعرهای او هستند. رشد جاه طلبی و اعتماد به نفس آتوود در طول این مجموعه مشهود است – در آغاز، او از یک عاشق حواس پرت، ناراضی و حتی تحقیرکننده شروع می کند، اما به تدریج اشعار او در مورد تجربیات روزانه اش کمتر و کمتر می شوند و بیشتر به سمت دنیاهای سیاست جنسیتی، حفاظت از طبیعت و ادبیات کلاسیک می روند. در «تو خوشحالی» شخصیت اسطوره ای سیرس به جای او صحبت می کند، و با وترد شدن ادیسه به جزیره خود، از تنهایی اجباری خود بیرون می آید. در این بخش، احساسات آتوود در مورد تاریخ، سرنوشت بی رحم، امتناع ما از اعتراف به عدم توانایی خود در کنترل خواسته ها مطرح می شود.