در مجموعه «قرار» اخلاق، انسانیت و نکات انسانی را می توان دید و این همان غزل متعهد روز است که با زبان عشق مسائل روز را مطرح می کند. ناامیدی و سیاهی در غزل پورطهماسبی جایی ندارد و اشعار او امیدوار کننده است. در اشعار «قرار» بیان حقیقت مهم ترین نکته است و شاعر با زبان تغزلی و خردمندانه خود حقیقت را هر چند تلخ بیان کرده اما تلخی آن توام با شیرینی است و آن هم ناشی از زبان شیرین و رسای شاعر است. شاعر در شعرش بیان حق را به جاودانه شدن ترجیح می دهد.