قصه قسمت فرجامی مانند اولیس، شاهکار جیمز جویس، در یک روز اتقاق می‌افتد و البته مانند اثر جویس، خواندن آن هم نسبتا دشوار است. قصه پیکی موتوری که مأموریت ساده‌اش با تسلسلی ناگسستنی از اتفاقات، دیالوگ‌های درونی و تداعی آزاد معانی به داستانی بدل می‌شود که باید آن را با دقت و تعهد خواند. از نظر شکل و محتوای اخلاقی قصه قسمت کوچکترین شباهتی به هیچ‌یک از آثار داستانی یا غیرداستانی دیگر فرجامی (از راننده تاکسی تا بیشعوران) ندارد. این داستانی است با عمق معنائی و ادبی بسیار، که باید نه‌تنها به مثابه یک اثر ادبی نوآورانه بلکه به عنوان یک منبع جدی در جامعه‌شناسی اقتصادی ایران مورد مطالعه قرار گیرد.