کتاب «زبان آدم» اثری نوشته ی «درک بیکرتون» است که اولین بار در سال 2009 منتشر شد. «بیکرتون» خاستگاه های زبان را مورد بررسی قرار می دهد و استدلال می کند که مانند تمام جنبه های دیگر در تکامل زیست شناختی، زبان نیز به واسطه ی ویژگی های محیطی نژاد انسان ها، برای بقای آن ها ضروری بوده است. نویسنده توضیح می دهد که تکامل زبان را نمی توان از تکامل انسان جدا در نظر گرفت. «بیکرتون» اعتقاد دارد نوع رژیم غذایی، نقشی اساسی را در تکامل زبان ایفا کرد: انسان های نخستین که در درجه ی اول گوشتخوار بودند و مناطقی وسیع را برای یافتن لاشه های حیوانات کاوش می کردند، به سیستمی برای ارتباط برقرار کردن میان اعضای گروه در فواصل و مکان های مختلف نیاز داشتند؛ سیستمی که خیلی سریع راه خود را به سایر جنبه های زندگی انسان ها باز کرد و به شکلی اجتناب ناپذیر به محیط و مسیر تکامل انسان ها شکل و جهت داد.