این کتاب شرح و حاشیه‌ای است بر رساله‌های صراط السطور سلطانعلی مشهدی و مداد الخطوط میرعلی هروی است. این دو رساله نمونه بارز سنت تاریخی نستعلیق‌نویسی از دو استاد مسلم خط نستعلیق هستند که در هر بخش کتاب، بر حسب نیاز برای شرح و بسط بیشتر، آرا دیگر نویسندگان هم اضافه شده است. نستعلیق از آغاز قرن نهم هجری جایگاه ویژه‌ای در ایران داشته و به همین خاطر به عروسی در میان خطوط اسلامی شهره شده. این خط آئینه دریافت فرهنگ ایرانی از سنت نبوی و میراث اسلامی هم هست. نویسنده این کتاب دو رساله را با مقدمه، شرح و حاشیه فراهم کرده است که این شرح و حاشیه‌نویسی جز مهمی از سنت آموزش، انتقال هنر و علم در ایران است.