شاعران بزرگ همیشه نثرنویسان بزرگی بوده اند. چرا که از پس آن همه تجربه های شعری، سرانجام حاکم آن حاکم نامرئی، نحو، شده اند، و به زبانی در داخل زبان دست یافته اند. من فکر می کنم دو زبان دارم چون شیوه نثر من جزئی از محتوای من است. این را شاعر باید امروز بتواند با خود بگوید... ما باید حرکت چیزها را جانشین شباهت چیزها بکنیم...