فخرالدین علی بن حسین واعظ کاشفی (939-867) نویسنده ی کتاب لطایف الطوایف، یکی از لطیفه پردازان نامبردار ایران است. او از خاندان دانش و قلم است و همچون پدرش، یکی از شیوخ سلسله ی نقشبندیه است. فخر الدین شعر هم می‌ سروده و صفی تخلص می‌ کرده‌است. او باجناق شاعر معروف، مولانا جامی است. وی در هرات زندگی می کرد و در پایان عمر، چندی در غرجستان زیست و کتاب لطایف الطوایف را نگاشت و در همان شهر درگذشت و جنازه اش به هرات منتقل شد. مذهب او، چنان که از کتاب لطایف الطوایف بر می آید، به احتمال زیاد تشیع بوده است. کتاب رشحات عین الحیات در شرح حال و معرفی مشایخ و بزرگان نقشبندی و کتاب انیس العارفین در وعظ و نصیحت و منظومه ی محمود و ایاز از اوست.