نقش دستورهای دینی و باید و نبایدهای اخلاقی در سالم‌سازی و اصلاح روابط انسان‌ها، امری قطعی و پذیرفته‌شده است. در پژوهش‌های علمی مشخص شده که باورهای مذهبی در کاهش نابهنجاری‌های رفتاری و اخلاقی نقش مهمی دارد. ازجملۀ این دستورهای دینی و اخلاقی، صلۀ رحم و ارتباط با خویشاوندان است. باتوجه‌به آثار مهم دنیایی و آخرتی، مادی و معنوی ارتباط با خویشاوندان، پرداختن به این مسئله و تحلیل آن با رفع ابهام‌ها و پاسخ به پرسش‌ها لازم به نظر می‌رسد. ازسوی دیگر، آسیب‌ها و چالش‌های فراروی این ارتباط و باورهای غلطی که در این میان وجود دارد، لزوم پرداختن به این موضوع را چندبرابر می‌کند. هرچند کتاب‌هایی دربارۀ ارتباط با خویشاوندان نوشته شده یا در منابع روایی و اخلاقی عموما فصلی به صلۀ رحم اختصاص داده شده است، به‌طور مشخص، تاکنون کتابی درخصوص صلۀ رحم با محوریت پرسش و پاسخ نوشته نشده است؛ به‌همین‌دلیل، با رویکرد پرسش و پاسخ ازطریق پرسش‌های میدانی و مشاوره‌ای، پس از گردآوری و پالایش پرسش‌ها تا حد امکان و بضاعت علمی، مشغول به پاسخ‌گویی به آن‌ها شدیم. رویکرد ما پاسخ‌گویی به عموم مردم بود و سعی کردیم به دور از اصطلاحات تخصصی به پرسش‌ها پاسخ دهیم؛ ولی در برخی موارد چاره‌ای جز آوردن عبارات و استنادات فنی و تخصصی از منابع نوشتاری نداشتیم.