"سقوط"، رمانی فلسفی اثر آلبر کامو است که برای اولین بار در سال 1956 منتشر شد و آخرین اثر داستانی کامو به حساب می‌آید. داستان در آمستردام رخ می‌دهد و دنباله‌ای از تک‌گویی‌های دراماتیک ژان باپتیست کلامنس به یک غریبه را به تصویر می‌کشد. کلامنس به شکل اعتراف‌نامه‌ای، ماجرای موفقیت خود به عنوان وکیل مدافع ثروتمند و محترم پاریسی را تعریف می‌کند. بحران و در نهایت "سقوط" کلامنس از جلال و جبروت گذشته‌اش، به گفته‌ی خود او، یادآور رمان سقوط آدم از باغ عدن است. این اثر، بنیادهایی چون بی‌گناهی، حصر، عدم وجود، و حقیقت را مورد بررسی و کنکاش قرار می‌دهد. آلبر کامو به عنوان یک فیلسوف اگزیستانسیالیست، تلاش می‌کند تا توضیح دهد چگونه انسان می‌تواند چنین اعمال پلید و زشتی را در جهان انجام دهد. این کتاب توسط ژان-پل سارتر به عنوان "احتمالا زیباترین و درک نشده‌ترین" کتاب کامو توصیف شده است.