سازمان و مبانی آن از دیرباز مورد توجه صاحب نظران و اندیشمندان حوزه مدیریت و علاقه­ مندان علوم اداری بوده است. تعداد زیاد کتب و مقالاتی که در این زمینه به رشته تحریر درآمده خود گویای این واقعیت است. از سوی دیگر چارچوب مشترک و تبیین مفاهیم، ابعاد و ارکان سازمان با رویکردی مشابه در بخش قابل توجه­ ای از منابع پیش­گفته، فلاتی از اطلاعات و دانش همگن و یکنواخت را در پیش­روی مخاطب قرار داده به نحوی که علی­رغم غنای موضوعی و موضعی سازمان و مدیریت، خواننده غیرحرفه­ای با مرور ادبیات و مبانی نظری سازمانی خود را در کلیشه ­ای از تعاریف تکراری و قواعد کتابخانه ای گرفتار می­بیند. البته در خصوص خوانندگان حرفه ­ای که با توجه به گرایش تخصصی خود مبانی سازمان و تئوری­های آن را مطالعه، تأمل و رهگیری می­کنند نیز وضعیت چندان متفاوت نیست. تجانس و قرابت پایین میان مفاهیم و نظریه ­ها با آن­چه که حقیقتا در سازمان­های امروزی اتفاق می­افتد بسیاری از دانشجویان رشته مدیریت و برخی از اساتید را هم با چالشی جدی مواجه نموده است. تحقیقات مربوط به راست­ آزمایی نظریه ­های متقن که طی سال­های اخیر رشد خیره کننده­ای داشته دلیلی محکم بر این ادعا است. امروزه در سازمان­های مختلف حتی در کلاس جهانی شاهد رخدادهایی هستیم که ذهن مخاطب را بر این سوال مهم متمرکز می­سازد که اساسا تفاوت انسان پست­مدرن در دنیای امروز با بشر یکجانشین در مباحث سازمان و مدیریت چه می­تواند باشد؟