دینکرد چهارم کوتاه‌ترین بخش دینکرد است و نزدیک به پنج هزار واژه دارد. این بهر از دینکرد برگرفته از آیین نامه (به پارسیگ: ایوین نامگ) است که به روزگار شاهنشاه خسرو انوشیروان گردآوری و نوشته شده. آیین نامه‌ی ساسانی، که دانشنامه‌ای در دانش‌های گوناگون بوده از میان رفته است. با همه‌ی این، یک چند نویسنده‌ی ایرانی تبار سخنانی چند از آن را به عربی گزارده‌اند. آیین نامه تا زمان مسعودی (سده چهارم اسلامی، سده دهم ترسایی) به دست بود. (برگرفته از متن کتاب)