تئاتر محلی است برای دیدار، مکانی مملو از خطر و احتمالات، این دیدار بی شک دیدار گفته هاست. کلام در تئاتر «اولیویه پی» از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است. از این رو در آثارش بیش تر شاهد تک گویی ها و گفت وگو های طولانی هستیم. او در (نمایش ها) شخصیتی بی نام و نشان را به تصویر می کشد که از گذشته تبار استعمارگر خود شرمگین است و خود را مستحق مجازات می بیند مجازاتی که خودش بر خود تحمیل می کند. در این نمایشنامه، اولیویه پی با کمک عناصری چون اسطوره و نماد و با زبانی فاخر و شاعرانه دغدغه های خود را بیان می کند، دغدغه افراد فراموش شده در تاریخ، استثمار شده ها، مصلوبان پیشرفت و حتی بچه ای با دست های فرسوده از کارخانه های تایوان. او کسانی را که دیده نمی شوند می بیند و صدای آن ها را می شنود و...