هنرمندان هنر گلیچ را به عنوان ابزاری برای این پرسش که چگونه محاسبات زندگی روزمره‌ی ما را شکل می‌دهد به کار گرفتند. اما امروزه تحریفات باعث می‌شود تماشاگر نه تنها با خود فناوری، بلکه با روایت‌ها و حرکات پیچیده‌ی خرده‌فرهنگی و فرافرهنگی درگیر شود و چالش‌های تحلیلی جدیدی را ارائه دهد. کتاب «جنبش گلیچ» از لحاظ فنی، فرهنگی، انتقادی، زیبایی‌شناختی و سرانجام به مثابه ژانر به توضیح هنر گلیچ می‌پردازد. نویسنده گلیچ را گسستگی واقعی یا شبیه‌سازی‌شده جریان یا اطلاعات متناوب یا مورد انتظار در سامانه‌های ارتباطی می‌پندارد که منجر به تصادف یا خطایی درک‌شدنی می‌شود. گلیچ نه همچون رویدادی دیجیتالی، بلکه همچون فرمی معنادار - شکل‌گفتار یا استعاره، با گویش و نحوه‌ی خاص خود در جهان وجود دارد.