مانی که زندگی می کنم، دلم برای زندگی تنگ می شود. می بینم از مقابل پنجره ام می گذرد، سرش را به سمتم می گرداند اما صدایش را نمی شنوم، خیلی سریع رد می شود. می نویسم تا صدایش را بشنوم.