«اختفای الهی» اثر ورونیکا وایدنر، به موضوعی می‌پردازد که جایگاه قابل توجهی را در فلسفه دین معاصر به خود اختصاص داده است. این کتاب، به‌عنوان مقدمه‌ای جامع، درباب اختفای الهی بحث می‌کند که ابتدا توسط فیلسوف جان شلنبرگ ارائه شد، که معتقد بود اگر خدای کاملا خیر وجود داشته باشد، پس هیچ بی‌ایمانی معقول به خدا نباید وجود داشته باشد. با این حال، بی‌اعتقادی منطقی به خدا وجود دارد که در‌صدد زیر‌سوال بردن وجود الهی است. در‌واقع برهان اختفای الهی، برهانی حسی است که وجود خدا را نقد می‌کند و این کتاب، به نحو بی‌طرفانه، به بررسی این برهان و نقد آن ‌می‌پردازد. ساختار این کتاب به‌گونه‌ای است که به خوانندگان درکی آسان و در‌عین‌حال کامل از استدلال‌های مبتنی بر اختفای الهی، مفاهیم آن و استدلال‌های مقابل آن، در طول زمان، ارائه می‌دهد. نویسنده با تشریح مبانی برهان اختفا شروع می‌کند و بحث می‌کند که اختفاء که به‌عنوان یک مشکل شناختی برای خداباوری در نظر گرفته می‌شود را می‌توان به‌عنوان شاهدی بر وجود خدا صورت‌بندی کرد. وایدنر برای این کار، تفاسیر و پاسخ‌های مختلف به استدلال اختفاء را رصد می‌کند. او بحثی را ارائه می‌کند که شامل دیدگاه‌هایی از زمینه‌های مختلف کلامی و فلسفی است و همچنین به شخصیت‌های تاریخی مانند سنت جان مصلوب می‌پردازد که در نوشته‌های عرفانی خود به تجربۀ متضاد اختفای الهی پرداخته است. در سرتاسر کتاب، وایدنر لحنی انتقادی و در‌عین‌حال همدلانه را حفظ می‌کند. او قدرت استدلال اختفای الهی را تصدیق می‌کند و در‌عین‌حال دلایلی را نیز در نظر می‌گیرد که چرا این استدلال ممکن است لزوما اعتماد یک خداباور را به خداباوری تضعیف نکند به‌نحوی که اختفای خدا ممکن است مشکلاتی را بیشتر در‌مورد ماهیت اعتقاد و پیچیدگی رابطه الهی-انسانی آشکار کند تا در‌مورد عدم وجود خدا. در حقیقت، کتاب وایدنر، اثری جامع و مقدمه‌ای مناسب برای ورود به فلسفۀ دین با موضوع مناقشه‌‌برانگیز اختفای الهی است که مخاطبان زیادی را می‌تواند به خود جذب کند.