اثر حاضر مشتمل بر خاطرات خودنوشت دکتر محمد رجبی (دوانی) که در 57 فصل تهیه و تدوین یافته است. مولف محترم در مقدمه این کتاب آورده است: «در ماجرای سیاسی و اجتماعی خودم، تقدیر چنان بود که از کودکی در کوران حوادث بزرگ قرار گرفتم و دوران‌های مختلفی را گذراندم. بارها پروانه‌وار پوست انداختم و چیز دیگری شدم. شما که این داستان واقعی را می‌خوانید، متوجه تغییرات فکری و عملی و احساسی من می‌شوید و حتی یک محور ثابت را که «خداوند» خالق و نگهدارم بوده و هست، در مراحل مختلف با دیدی جدید، و تلقی دیگری می‌یابید. البته این متن به زمان آزادی سومین بار دستگیری من ختم می‌شود که شهریورماه 1355 بوده است، ولی در روزگار پس از آن، هزار بار بیشتر پوست انداختم که شاید دیگر چیزی برای پوست انداختن نمانده باشد! اگر خداوند توفیق دهد، ماجراهای بعد از آن تا امروز را خواهم نگاشت، که خوشبختانه هم مثل قبل، دوستان زیادی شاهد و یادآور من هستند.»