نظم همواره به دلیل زیبایی، روان بودن و غالب وزنی خود سخن را بیشتر در ذهن نگاه میدارد و عمق کلام را بیشتر میکند و غزل بعنوان یکی از معروف و زیباترین غالب های نظم، همیشه لذت و عمق مطلب را در وجود ما پدیدار میکند. هر شاعر سخنی منحصر به خود را در شعر خود بیان میکند که خواندن آن تجربه ی عشق ،از انسان منحصر به فرد و جدیدی (شاعر) را به ما منتقل میکند.کتاب اعجاز غزل که دارای ۶۵ غزل میباشد توسط محمد فردوسی مهر سروده شده که در وصف عشق و مسائل اجتماعی و وفاداری و ... تجربیات و احوالات شاعر را بیان میکند که گویی غم و شادی امروز خود را از لطف خدا میداند و میگوید:(کوروش، بنگر لطف خدا را به غزل ها/دیوان تو مجموعه ی هر نظم نظام است) خواندن این کتاب حال و هوای عاشقی و دلگرمی ها و نفرت های شاعر از انسان های تیره دل را به شما منتقل میکند.هر چند در دریای اشعار فارسی و شاعران بی تکرار، این کتاب قطره ای را به دوش دارد ولی گاه قطره نیز باعث به فکر فرو بردن خواننده در جهت عظمت دریا میباشد و شاید این قطره مسیر دریا را نمایان کند. قله ی ادبیات فارسی بار ها توسط شاعرانی نظیر حافظ، فردوسی، سعدی، مولانا، نظامی و ... فتح شده و امید است اعجاز غزل ذره ای من و شما را به سمت قله راهنمایی کند. هر انسان دید خاص خود به حیات را دارد و اگر در به نظم آوردن حرف خود استعداد یابد بی شک اشعار وی ارزشمند است که دید خاص انسانی به جهان و به عشق را به کاغذ میرساند.یکی از دید های شاعر وفاداری و بیزاری از خیانت است همانطور که میسراید: هر چه مدارا بکنی با من از اخلاق خوش/ چون که دل از غیر تو دور است، روا میرود/ اعجاز غزل عمق تجربیات و احوال شاعر را که در زندگی با سختی ها و چالش های فراوان رو به رو بوده وحال سخنان درونی خود را به نظم کشانیده ، به شما نشان میدهد و عشق خود را اینگونه توصیف میکند که:( کوروش چنان به دور تو در حلقه میدوید/گویی برای کعبه به احرام میرود)