ادبیات شفاهی ایران به اندازۀ ادبیات مکتوبش ارزشمند و بازنمای ویژگی‌های اندیشه و حیات مردم این سرزمین است. منابع مکتوب برای شناخت و مطالعه زبان، ادبیات و فرهنگ بلوچ، کمتر در دسترس هستند. کتاب حاضر به قصد کمک به تهیه چنین منابعی نوشته شده است. اسپانک واژه‌ای بلوچی به معنای افسانه، قصه و داستان است. این کتاب مجموعه ای از قصه ها و افسانه های شفاهی بلوچی با آوانگاری و ترجمه فارسی آنهاست. در ترجمه قصه ها حداکثر تلاش بر آن بوده که از ترجمه تحت اللفظی دور نشود تا هم خوانندگان را برای خواندن متن بلوچی یاری کند و هم متنی فراهم شود که پژوهشگران زبان بتوانند برای مطالعه زبان بلوچی از آن استفاده کنند (برگرفته از متن ناشر)