اثر حاضر به بررسی مأخذ شناختی و مقایسه ای حکایات صوفیه در آثار مولوی می پردازد. مولف برای اینکه بتواند ظرافت کاری های هنری مولانا را بیشتر و ملموس تر نشان بدهد، حکایات صوفیه آثار مولوی را با روایات دیگر از همین حکایات در متون متقدم زمان مولانا مقایسه کرده است. در بررسی مأخذ شناختی حکایات صوفیه، سابقه حضور این حکایات در متون پیش از مولوی نموده شده و آنگاه چگونگی تغییراتی که مولانا در حکایت داده و ارزش هنری و داستانی این تغییرات تبیین شده است. مولف در این تحقیق همه روایت های موجود از حکایت ها را چه در منابع فارسی و چه در منابع عربی پیدا کرده و آنگاه با بررسی این روایات، مشخص کرده که نزدیک ترین روایت به روایت مولوی در کدام منبع آمده و تغییراتی که در روایت مولانا وجود دارد، براساس کدام عناصر داستانی بوده و علل و عوامل نوآوری ها و تصرفات، و شیوه ها و شگردهای تصرفات مولوی کدام هستند. مقصود از «حکایات صوفیه و عارفان» در پژوهش حاضر، حکایاتی هستند که یا در خود آثار مولوی یا در منابع به یکی از صوفیان منسوب شده باشد یا اینکه مولانا به صورت عام آن حکایت را به مرید، شیخ یا نظایر آن نسبت داده باشد یا اینکه از قرائن درون متنی مشخص شود که حکایت درباره صوفیان است