در این اولین بیوگرافی الکساندر گریبایدوف به زبان انگلیسی، لارنس کلی تصویر واضحی از مردی با استعداد ادبی و استعدادهای دیپلماتیک قابل توجه ترسیم می کند که با این وجود بدبختی بر آن سایه افکنده بود. این نویسنده مشهور که در توطئه 1825 دکابریست برای سرنگونی دولت تزاری و مأموریت پیشبرد برنامه توسعه طلبانه روسیه در قفقاز دست داشت، سرانجام توسط اوباش غیور در تهران به قتل رسید. این کتاب کمک ارزشمندی به تاریخ دیپلماتیک روسیه، قفقاز و ایران می کند و در عین حال زندگی و آثار نویسنده ای را که از معتبرترین و برجسته ترین نویسندگان روسیه در قرن نوزدهم بود، روشن می کند. لکساندر سرگییویچ گریبایدوف، دیپلمات، نمایشنامه‌نویس، شاعر و آهنگ‌ساز روس بود. وی در مقام سفیر صاحب‌اختیار روسیه تزاری در ایران، تدوین عهدنامه ترکمانچای را برعهده داشت. او پس از پناه دادن به تعدادی از زنان گرجی که در منازل رجال ایرانی به سر می‌برند و طبق مفاد ماده سیزده عهدنامه ترکمانچای اسیر تلقی می‌شدند و در حمله جمعیت به سفارت روسیه کشته شد. گریبایدوف نمایشنامه‌نویس، شاعر و آهنگسازی بود که عالم روشنفکری را کمابیش رها کرد و وارد کار سیاست شد. در حساس‌ترین سال‌های تاریخ ایران در دوران قاجاریان در مذاکرات صلح ترکمانچای و نگارش عهدنامه آن، نقشی اساسی ایفا کرد و مدت کوتاهی پس از عقد عهدنامه، به عنوان وزیر مختار روسیه به ایران آمد. عهدنامه ترکمانچای در ۲۰ بهمن ۱۲۰۶ در منطقه‌ای به همین نام میان عباس میرزا ولیعهد وقت ایران و گریبایدوف امضا شد و به جدایی بخش‌های وسیعی از خاک ایران و الحاق آن به روسیه، اخذ غرامت ۲۰ میلیون روبلی از ایران و ضبط نسخ خطی کتابخانه شیخ صفی‌الدین اردبیلی و انتقال آن به روسیه انجامید. گریبایدوف پس از امضای این معاهده ۴۰ هزار روبل روسی پاداش و کوتاه مدتی بعد به عنوان سفیر روسیه در تهران، ارتقا مقام گرفت.