در ادبیات تطبیقی باید به دنبال چشم انداز ، ماهیت و روش شناسی دیگری بود. ادبیات را باید در چشم اندازی جهانی و عمومی مطالعه کرد، نه در چشم اندازی ملی یا در قال آثاری پراکنده. مطالعه ی ادبیات تطبیقی را نیز ، هم پای ادبیات عمومی و ادبیات ملی باید بسیار مهم شمرد. در ادبیات تطبیقی، بی تردید باید بر تعصبات ملی و نگرش های بسته غلبه کرد، اما حیات و ارزش های سنت های ملی را نباید نادیده یا دست کم گرفت...