دومین مجموعه شعر مصطفی پارساپور شامل غزل های کلاسیک اوست. او در کتاب پیشینش رباعیاتش را به چاپ رسانده بود و در این کتاب، به سراغ قالب دوست داشتنی شعر کلاسیک یعنی غزل رفته است. زبان او در اکثر اشعارش زبانی کلاسیک است و گاها تجربه های نئوکلاسیک و نیز بعضا طنز را نیز تجربه کرده است. او دراشعارش عشق و مسائل پیرامون آن را بیشتر از بقیه ی مسائل مطرح می کند.
