و شعر نقاشی کلمات است در حوزه‌‌‌‌‌‌ی عشق و مرگ. تا که باشی؟ که باشی؟ ذهنت را مهیا کن! قلمت را برگیر! که پس از این کولاک، صبح است و آفتابی که دستان تو را منور می‌‌‌‌‌‌کند شاعر!