در این شاخه از الهیات کلمه ی فرشته به موجوداتی فراطبیعی و نادیدنی اطلاق می شود، که کارکرد اصلیشان رساندن پیام های خداوند به انسان ها و همگی به خواست خداوند است و هرگز منافاتی با اختیار بشری ندارد. اینان ارواحی جاودانی دارای شعوری مافوق بشر و صاحب اراده هستند که بی نیاز از تغذیه و تولید مثل اند. فرشته شناسی یا همان الهیات فرشتگان، میراث ادیان ابراهیمی است، علمی نظام مند که توسط اندیشه های الهیاتی و فلسفی گسترش یافته است. این علم نوعی از الهیات است که توجه خاصی به عمل مسیحایی فرشتگان در رستگاری نوع بشر دارد.