یکی از اتفاقات تاریخی و دردناک در ایران، تحت تاثیر تدابیر استعمارگری کشورهای خارجی، حمله‌ای شد که همگی آشنایی داریم. اما چیزی که در دورهٔ قاجاریه اتفاق افتاد، یک سویهٔ مخرب و نهنگ آبی آزاردهنده از این پدیده تاریخی سیاسی به وضوح نمایان نشده بود. در این دوره، با ظهور و پرورش انجمن‌های فراماسونی در ایران که توانستند جامعهٔ تحصیلکردگان و روشنفکران این کشور را جذب کنند، استعمار جدید خود را شروع کرد و پیشروی کرد. شخصیت‌های سیاسی به نظر ایرانی در دامنهٔ اجرای این اقدام بودند و به تدریج ارکان سیاسی کشور به این بیماری نابخردانه ابتلا کردند. به گونه‌ای که نظام سیاسی کشور به عنوان عاملی برای تحقق هدف‌ها و طموحات استعمارگران و وابستگان آنها عمل می‌کرد. نهایتا، این مسائل به اینجا منجر شد که با ظهور دودمان پهلوی، نهادهای خارجی تصمیم‌گیری کننده و تاثیرگذار به میل خود او را به عنوان پادشاه کشور انتخاب کردند و نیز از خودشان سقوطش را تصمیم گرفتند. عجیب است که تا کنون تحقیقات جامعی در زمینه تشکیل‌شدن و پابرجا ماندن مجالس فراماسونی در ایران صورت نگرفته بوده و مجموعه "تاریخ آغازین فراماسونری در ایران" اولین اثری است که به وسیله تعامل با اسناد ماسونی و عضوان اولیهٔ این انجمن‌ها، به بررسی افکار و اعمال نخستین اعضای "فراموشخانه" ایران می‌پردازد.